Psikolojik baskı bazen küfür değil, sessizliktir.

Kurumsal hayatta mobbing deyince akla hep bağırmak, aşağılamak geliyor. Oysa işin en ustaca, en sinsice yapılanı çoğu zaman sessizliktir. **30+ yılda şunu gördüm:** İnsanlar çoğu zaman yöneticisinden azar işittiği için değil, konuşulmadığı için kırılıyor. ⸻ **En yaygın psikolojik baskı tipleri** **• Yok saymak:** O toplantıda senin fikrini atlayan, göz kontağı kurmayan yönetici aslında sana en ağır cezayı kesiyor. **• Sürekli kontrol:** "Tamam sen bilirsin" deyip ertesi gün dosyanı satır satır inceleyen, sana hissettirmeden güvenmediğini belli eden tip. **• Pasif agresif davranış:** Küçük alaylar, iğnelemeler, göz devirmeler… Bunlar çoğu zaman küfürden daha çok iz bırakıyor. **• Sürekli eksik bulmak:** En iyi yaptığın işi bile beğenmeyip ufak bir hata bulmaya çalışmak — o da bir psikolojik baskı taktiği. ⸻ **Gerçek şu ki;** Çoğu kişi işten ayrılırken "Çok bağırdı" değil, "Hiç konuşmadı, yok saydı, güvensizlik hissettirdi" diye gider. Yaptığımız ankette de birinci Adaletsizlik ikinci güvensizlik çıkmadı mı? ⸻ **30+ yılda yüzlerce ekip gördüm.** Ses tonu yumuşak ama tavrı soğuk yöneticiler var ya… Onlar bazen bağıranlardan daha çok hasar veriyor. Siz de böyle psikolojik soğukluklarla karşılaştınız mı? Belki yorumlarda konuşuruz, belki de sessizce beğenir geçersiniz… O da olur